Er bestaat in de soefi-traditie een vorm van meditatie die Latifa wordt genoemd. Het woord betekent letterlijk: subtiliteit, zachtheid of innerlijke verfijning. De oefening richt zich niet op controle of prestatie, maar op het voorzichtig openen van aandacht voor wat diep van binnen leeft. Juist daarin kan de Latifa waardevol zijn voor mensen met PTSS of Moral Injury.
Bij trauma staat het zenuwstelsel vaak voortdurend gespannen. Het lichaam blijft alert, alsof gevaar nog steeds aanwezig is. Bij Moral Injury komt daar vaak iets anders bij: schuld, schaamte, verlies van vertrouwen of een beschadigd moreel kompas. Veel mensen proberen die pijn weg te drukken, maar raken daardoor juist verder verwijderd van zichzelf.De Latifa werkt anders. Tijdens de meditatie richt iemand de aandacht rustig op verschillende innerlijke lagen van ervaring: het hart, de adem, gevoelens, herinneringen en stilte. Niet om alles direct op te lossen, maar om zonder oordeel aanwezig te blijven bij wat gevoeld wordt. Dat vraagt zachtheid in plaats van strijd.Daar raken de zeven dimensies van zingeving aan de oefening.- Aanvaarden begint bij erkennen wat er werkelijk is, zonder jezelf weg te duwen.
- Verlangen gaat over het besef dat er ondanks alles nog leven en richting in iemand aanwezig zijn.
- Hopen ontstaat vaak heel klein: een moment van rust, een ademhaling die zakt.
- Vertrouwen groeit langzaam wanneer het lichaam merkt dat stilte niet altijd gevaar betekent.
- Loslaten betekent niet vergeten, maar stoppen met voortdurende innerlijke verkramping.
- Liefde verschijnt als mildheid voor jezelf en anderen terug kan keren.
- En uiteindelijk ontstaat weer willen: de bereidheid om opnieuw deel te nemen aan het leven.